به گزارش همشهری آنلاین، تفاهم جدید ایران و عمان درباره مدیریت تنگه هرمز اگر اجرایی شود، تنها یک توافق دریایی نیست بلکه میتواند نشانه تغییر معماری امنیتی مهمترین گذرگاه انرژی دنیا باشد.
اهمیت هرمز روشن است. روزانه حدود ۲۰ میلیون بشکه نفت معادل ۲۰ درصد مصرف جهانی نفت و ۳۰ درصد نفت حمل شده از طریق دریا از این تنگه عبور میکند. نزدیک به یک سوم تجارت جهانی و بیشتر از ۸۰ درصد نفت عبوری هم راهی بازار آسیا می شود. به همین دلیل آمریکا دههها با استقرار ناوگان پنجم، ایجاد پایگاههای نظامی در کشورهای حاشیه خلیج فارس و تشکیل ائتلافهایی مانند سنتینل تلاش کرد مدیریت امنیت هرمز را در اختیار خودش داشته باشد اما الان گزارهای جدید در حال شکلگیری است؛ امنیت هرمز باید توسط دو کشور ساحلی آن، یعنی ایران و عمان طراحی شود.
این تفاهم به معنای باز شدن تنگه نیست بلکه به معنای طراحی مدل جدیدی برای مدیریت عبور و مرور کشتی هاست.در این مدل مسیرهای موقت فعلی کنار گذاشته شده و کریدور جدیدی شکل میگیرد که بخش مهمی از آن از آبهای سرزمینی ایران و بخش دیگر از آبهای عمان عبور میکند؛ تغییری که نسبت به ترتیبات برقرار شده از سال ۱۹۶۸، جایگاه حقوقی و عملیاتی ایران را تقویت میکند.
اهمیت این تحول زمانی بیشتر روشن می شود که بدانیم هیچ جایگزین واقعی برای هرمز وجود ندارد.
نظر شما